پذیرایی از زائران با مشارکت ۴۵ موکب و خادمیار در چایخانه‌های حرم رضوی عکسی که همیشه بوی تازگی دارد کرامت غربی واکنشی و کرامت اسلامی کنشی و تربیتی است به زندگی عطر رضوی بزنیم | در باب اشاعه فرهنگ قرآن و اهل‌بیت(ع) همه جهان علیه جنایات رژیم صهیونیستی برافروخته شده و برخاسته‌اند رئیس انجمن علمای رباط محمدی عراق: مشهد پایتخت فرهنگی امت اسلام شود آیین بزرگداشت جان‌باختگان حادثه بندر شهید رجایی، در حرم امام‌رضا(ع) برگزار شد تمدن اسلامی، مسیر نجات بشر از بحران هویت غرب است وزیر علوم در مشهد: مفهوم کرامت ذاتی، یکی از اصول بنیادین عدالت و حقوق بشر است دبیر ششمین کنگره جهانی حضرت رضا(ع): منشور حقوق بشر سازمان ملل توان توقف نسل‌کشی را ندارد نخستین کاروان حج ۱۴۰۴ عازم سرزمین وحی شد آغازبه‌کار ششمین کنگره جهانی حضرت رضا(ع) در حرم مطهر رضوی (۱۵ اردیبهشت ۱۴۰۴) تشکیل قرارگاه اجتماعی در فرهادگرد | اهدای ۴۰۰ بسته معیشتی و ۲۰ سری جهیزیه تولیت آستان قدس رضوی: انس با اندیشه‌های شهید مطهری، مانع بحران اعتقادی و هویتی می‌شود | معلمان سنگربان حفظ هویت ملی و دینی جوان ایرانی هستند جامعه امروز نیازمند بازخوانی و روایت‌های تازه از زیارت است آیین رونمایی از کتاب «خورشید از نزدیک» در حرم مطهر امام رضا(ع) برگزار شد عرض تسلیت خادمان حرم امام‌رضا(ع) به خانواده فرد مشهدی جان‌باخته در حادثه بندر شهید رجایی + فیلم اختتامیه بیست‌ویکمین جشنواره بین‌المللی امام‌رضا(ع) با تجلیل از مادر شهید جمهور در مشهد برگزار می‌شود رئیس سازمان فرهنگی هنری آستان قدس رضوی: هنر، بهترین زبان انتقال پیام امام رضا (ع) است
سرخط خبرها

خاموشیِ عاقلانه

  • کد خبر: ۱۷۹۵۰۰
  • ۲۵ مرداد ۱۴۰۲ - ۱۶:۱۶
خاموشیِ عاقلانه
از نظر خودش حاضرجواب  بودن نوعی مهارت بود و همیشه به دیگران هم توصیه می‌کرد.

هنوز جمله طرف مقابلش به پایان نرسیده بود، خودش را آماده می‌کرد که پاسخی کوبنده بدهد، جوری که در گفتگو، طرف مقابل دیگر فرصت بیان نظر و عقیده اش را نداشته باشد. از نظر خودش حاضرجواب بودن نوعی مهارت بود و همیشه به دیگران هم توصیه می‌کرد: «اجازه نده طرف مقابل حرفش را ادامه بدهد، همان اول اگر پاسخش را بدهی و بنشیند سر جایش، تو در گفتگو برنده ای، وگرنه قافیه را باخته‌ای و تا آخر باید شنونده هر انتقاد و اعتراضی باشی.»

خودش هم همین کار را می‌کرد، البته تفاوتی نداشت مشاجره و انتقادی در میان باشد یا گفتگو بر سر یک موضوعی که ممکن است اختلاف نظری پیش بیاید یا حتی وقتی درباره موضوعی در میان جمع سر صحبت باز می‌شد، آن قدر درباره اش حرف می‌زد و آسمان ریسمان می‌بافت که مجال صحبت کردن را به دیگران نمی‌داد.

عادتی خسته کننده که میل به صحبت کردن را از دیگران گرفته بود و به تصور خودش مهارتی داشت که هر کسی نداشت. این سبک رفتاری را شاید در معاشرت‌های روزمره مان در برخی افراد ببینیم. عادتی آزاردهنده که اجازه بیان نظر از دیگران را سلب می‌کند و هر کسی که مقابلشان نشسته باشد، محکوم به خاموشی است.

پرگویی و زیاده گویی یکی از صفاتی است که نه تنها مهارت نیست، بلکه رفتاری ضداجتماعی تلقی می‌شود. صفتی که دیگران را از معاشرت با چنین فردی دل زده می‌کند و گاهی شخصی که چنین صفتی دارد، به دلیل سکوت کردن دیگران در مقابلش تصور می‌کند برنده همیشگی گفت وگوهاست. درحالی که اندک سخن گفتن و بسیارشنیدن و اندیشیدن فرصتی برای رشد و تعالی آدمی است.

چنان که در سیره بسیاری از بزرگان می‌خوانیم شنونده خوبی برای مردم بوده اند و گاهی در کلام مختصر پاسخی می‌داده اند و گاهی نیز شیوه شان سکوت و خاموشی بوده است. مهارتی که مانند بسیاری از فضایل اخلاقی دیگر نیازمند تمرین و ممارست است. سکوتی که نه تنها عجز در کلام را می‌رساند، بلکه نشانه فهم و دانایی است.
امام رضا (ع) دراین باره می‌فرمایند: «چه نیکوست آن خاموشى اى که از روى درماندگى [در سخن گفتن]نباشد، و براى پرگو لغزش هاست.
(الاختصاص: ص۲۳۲)»

گزارش خطا
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
پربازدید
{*Start Google Analytics Code*} <-- End Google Analytics Code -->